Wat gebeurt er met het bedrijf dat zonder werkvergunning in Curaçao in dienst neemt (LAV, artikelen 19 en 20)
Juridische controle: nog niet gedaan Deze pagina vat uitspraken samen en is nog niet door een advocaat gecontroleerd. Het is geen juridisch advies. Wat dit betekent
De wet legt de verplichting bij het bedrijf
De Landsverordening arbeid vreemdelingen (LAV, verordening van 2001) verbiedt in artikel 2 dat een werkgever een buitenlander laat werken zonder werkvergunning (tewerkstellingsvergunning, TWV). Het onderwerp van het verbod is de werkgever. De rechtbanken passen dit zo toe: toen het Ministerie de verlenging aan een werkneemster wilde weigeren omdat zij zonder vergunning had gewerkt, zei het Gemeenschappelijk Hof dat de regels voor werkvergunningen de werkgever verplichten (ECLI:NL:OGHACMB:2022:157 · Sint Maarten en ECLI:NL:OGHACMB:2022:158 · Sint Maarten; het Ministerie ging in beroep en verloor). Let op de nuance, want het ging om Sint Maarten: haar verblijfsvergunning vermeldde wel dat arbeid niet was toegestaan, maar het Ministerie trok die voorwaarde in hoger beroep zelf in, en het Hof voegde eraan toe dat een waarschuwing in de vergunning volstaat om werken zonder tewerkstellingsvergunning wel tegen de werknemer te laten tellen. Op Curaçao geeft het beleid van 2006 de gezinsvergunning, als degene bij wie je komt een vreemdeling is, onder de beperking dat je geen werk verricht (HIG 2006, 4.2 en 4.4), en het niet voldoen aan een voorwaarde van de vergunning is een grond om haar in te trekken (LTU, art. 14, onder f).
De sancties (artikel 19)
- Tot 3 maanden detentie of een boete van maximaal 100.000 gulden (vandaag XCG) per overtreding. Het is geclassificeerd als een overtreding, niet als een misdrijf, maar het wordt opgeteld voor elke werknemer en voor elke daad.
- Vergelijk dit met de kosten van het correct doen: de TWV kost XCG 500 (tot 6 maanden) of XCG 1.000 (6 tot 12 maanden). De maximale boete komt overeen met 100 jaarlijkse vergunningen.
De veronderstelling van de 6 maanden (artikel 20)
Als wordt bewezen dat een werkgever een buitenlander heeft laten werken in strijd met artikel 2, veronderstelt de wet dat die persoon ten minste 6 maanden heeft gewerkt, met het gebruikelijke loon en de gebruikelijke uren in de sector. Dat wil zeggen: de werknemer kan een half jaar salaris claimen, zelfs als hij minder heeft gewerkt, en de bewijslast om het tegendeel te bewijzen ligt bij het bedrijf. De arbeidsrechter beslist over dat loon, niet over het verblijf van de werknemer, dat zonder vergunning bij elke instantie op het spel blijft staan (we leggen dit uit in informele arbeid).
Andere minder zichtbare kosten
- De latere TWV wordt gecompliceerd. Als het bedrijf al informeel heeft aangenomen voordat het de vergunning aanvraagt, kan dat antecedent meespelen wanneer SOAW de aanvraag beoordeelt.
- De Garantieverklaring die het bedrijf ondertekent bij de verblijfsvergunning van de werknemer maakt het verantwoordelijk voor repatriëring, door de overheid betaalde ziekenhuisopname en tot XCG 200 voor elke dag van migratiedetentie, en het eindigt niet met intrekking: het blijft van kracht totdat de werknemer het land verlaat.
- Zonder vergunning geen verblijf. Een geweigerde werkvergunning weigert automatisch de verblijfsvergunning van de werknemer (
ECLI:NL:OGHACMB:2021:279· Bonaire); het bedrijf verliest de kandidaat die het al heeft opgeleid. - Voor de werknemer is werken zonder vergunning een migratieovertreding die elke toekomstige regularisatie kan bemoeilijken.
Hoe het goed te doen, in vijf stappen
- Registreer de vacature bij Centrum voor Arbeid ten minste 5 weken van tevoren.
- Controleer of de functie niet behoort tot de 6 beroepen van de huidige moratorium.
- Betaal de vergoeding en dien het volledige dossier in bij het Vergunningenloket (TWV-formulier).
- Met de goedgekeurde TWV regelt de werknemer zijn verblijf, wachtend buiten als het de eerste aanvraag is.
- Betaal ten minste het minimumloon (XCG 11,93 per uur in 2026) en declareer de werkelijke uren.
De volledige gids voor bedrijven behandelt elke stap met de officiële formulieren.
Bronnen: Landsverordening arbeid vreemdelingen (artikelen 2, 19 en 20, geconsolideerde tekst van Curaçao, P.B. 2025, no. 105); pagina van de TWV op loketdigital.gobiernu.cw; HIG 2006 sectie 3.8 (garanten); geciteerde uitspraken, in Jurisprudentie (ES). Dit is geen juridisch advies.
Heb je vragen? Word lid van onze officiële community waar we regelmatig vragen beantwoorden:
