Wat gebeurt er met het bedrijf dat zonder werkvergunning in Curaçao in dienst neemt (LAV, artikelen 19 en 20)
```htmlDe wet legt de verplichting bij het bedrijf
De Landsverordening arbeid vreemdelingen (LAV, verordening van 2001) verbiedt in artikel 2 dat een werkgever een buitenlander laat werken zonder werkvergunning (tewerkstellingsvergunning, TWV). Het onderwerp van het verbod is de werkgever. De rechtbanken passen dit zo toe: toen het Ministerie de verlenging aan een werkneemster wilde weigeren omdat zij zonder vergunning had gewerkt, zei het Gemeenschappelijk Hof dat de regels voor werkvergunningen de werkgever verplichten, en dat zonder een uitdrukkelijke waarschuwing in haar vergunning het haar niet verweten kon worden (ECLI:NL:OGHACMB:2022:157 en ECLI:NL:OGHACMB:2022:158; het Ministerie ging in beroep en verloor).
De sancties (artikel 19)
- Tot 3 maanden detentie of een boete van maximaal 100.000 gulden (vandaag XCG) per overtreding. Het is geclassificeerd als een overtreding, niet als een misdrijf, maar het wordt opgeteld voor elke werknemer en voor elke daad.
- Vergelijk dit met de kosten van het correct doen: de TWV kost XCG 500 (tot 6 maanden) of XCG 1.000 (6 tot 12 maanden). De maximale boete komt overeen met 100 jaarlijkse vergunningen.
De veronderstelling van de 6 maanden (artikel 20)
Als wordt bewezen dat een werkgever een buitenlander heeft laten werken in strijd met artikel 2, veronderstelt de wet dat die persoon ten minste 6 maanden heeft gewerkt, met het gebruikelijke loon en de gebruikelijke uren in de sector. Dat wil zeggen: de werknemer kan een half jaar salaris claimen, zelfs als hij minder heeft gewerkt, en de bewijslast om het tegendeel te bewijzen ligt bij het bedrijf. Bovendien past het Burgerlijk Wetboek de algemene arbeidsrechten toe ongeacht de migratiestatus, en een arbeidsrechter heeft geen bevoegdheid om iemand uit te zetten (we leggen dit uit in informele arbeid).
Andere minder zichtbare kosten
- De latere TWV wordt gecompliceerd. Als het bedrijf al informeel heeft aangenomen voordat het de vergunning aanvraagt, kan dat antecedent meespelen wanneer SOAW de aanvraag beoordeelt.
- De Garantieverklaring die het bedrijf ondertekent bij de verblijfsvergunning van de werknemer maakt het verantwoordelijk voor repatriëring, door de overheid betaalde ziekenhuisopname en tot XCG 200 voor elke dag van migratiedetentie, en het eindigt niet met intrekking: het blijft van kracht totdat de werknemer het land verlaat.
- Zonder vergunning geen verblijf. Een geweigerde werkvergunning weigert automatisch de verblijfsvergunning van de werknemer (
ECLI:NL:OGHACMB:2021:279); het bedrijf verliest de kandidaat die het al heeft opgeleid. - Voor de werknemer is werken zonder vergunning een migratieovertreding die elke toekomstige regularisatie kan bemoeilijken.
Hoe het goed te doen, in vijf stappen
- Registreer de vacature bij Centrum voor Arbeid ten minste 5 weken van tevoren.
- Controleer of de functie niet behoort tot de 6 beroepen van de huidige moratorium.
- Betaal de vergoeding en dien het volledige dossier in bij het Vergunningenloket (TWV-formulier).
- Met de goedgekeurde TWV regelt de werknemer zijn verblijf, wachtend buiten als het de eerste aanvraag is.
- Betaal ten minste het minimumloon (XCG 11,93 per uur in 2026) en declareer de werkelijke uren.
De volledige gids voor bedrijven behandelt elke stap met de officiële formulieren.
Bronnen: Landsverordening arbeid vreemdelingen (artikelen 2, 19 en 20, officiële geconsolideerde tekst); pagina van de TWV op loketdigital.gobiernu.cw; HIG 2006 sectie 3.8 (garanten); geciteerde uitspraken, in Jurisprudentie. Dit is geen juridisch advies.
```